பணமில்லாதவன் அனாதையல்ல, உறவுகள் இல்லாதவனே அனாதை: ‘காணாமல் போகும் உறவுகள்’ குறித்து சமூக ஆர்வலர் விஜயகுமார் வேதனை!

பணமில்லாதவன் அனாதையல்ல, உறவுகள் இல்லாதவனே அனாதை: ‘காணாமல் போகும் உறவுகள்’ குறித்து சமூக ஆர்வலர் விஜயகுமார் வேதனை!

 

​திருச்சி:

“வாழ்க்கை என்பது நாம் வாழ்வது மட்டுமல்ல, அடுத்தவர்களையும் வாழ வைப்பதுதான்” என்ற உன்னத நோக்கில், திருச்சியில் உரிமை கோரப்படாத ஆதரவற்ற உடல்களைத் தேடிச் சென்று நல்லடக்கம் செய்து வருகிறார் ‘அமிர்தம் சமூக சேவை அறக்கட்டளை’யின் நிர்வாக அறங்காவலரும், யோகா ஆசிரியருமான விஜயகுமார்.

​காணாமல் போகும் மனித உறவுகள் மற்றும் கைவிடப்படும் முதியவர்களின் அவல நிலை குறித்து அவர் பகிர்ந்துள்ள உருக்கமான கருத்துக்கள் இன்றைய சுயநலச் சமூகத்தின் கண்ணாடியாக அமைந்துள்ளன.

 

​நிர்வாணமாய் நிற்கும் நவீன உலகம்:

​இன்றைய தொழில்நுட்பப் புரட்சியும், அறிவியல் வளர்ச்சியும் மனிதர்களை விஞ்ஞானத்தோடு நெருக்கமாக்கியுள்ளன. ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக மனித உறவுகளை அது சிதைத்துவிட்டது. பெற்றோர்கள், பிள்ளைகள், உற்றார் உறவினர்களோடு கூடிச் சிரித்து மகிழ்ந்த நாட்கள் மறைந்து, இன்று குடும்பங்கள் தனித்தனித் தீவுகளாக மாறிவிட்டன.

 

​தொலைந்து போகும் உறவுப் பெயர்கள்:

​நமது பாரம்பரியக் கூட்டுக்குடும்ப அமைப்பில் இருந்த தாத்தா, பாட்டி, அண்ணன், தம்பி, அக்கா, தங்கை, சித்தப்பா, பெரியப்பா, அத்தை, மாமா, மச்சான், மச்சினி, அண்ணி, கொழுந்தனார், நாத்தனார், தாய்மாமன் போன்ற உன்னதமான உறவுகள் அனைத்தும் இனிவரும் காலங்களில் வெறும் வார்த்தைகளாக மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும் போல் தோன்றுகிறது.

 

​”இந்த உறவுகள் எல்லாம் உயிர்ப்போடு இருந்திருந்தால், குடும்பத்தில் ஒருவருக்குப் பாதிப்பு ஏற்படும்போது யாராவது ஒருவர் ஓடிவந்து ஆதரவு கொடுத்திருப்பார்கள்; இங்கு யாருமே ஆதரவற்றவர்களாக வீதிக்கு வந்திருக்க மாட்டார்கள்” என்று விஜயகுமார் வேதனையுடன் குறிப்பிடுகிறார்.

 

​அமில வார்த்தைகளும்.. கைவிடப்படும் வயோதிகமும்..

​நகரமயமாக்கலில் சொந்த பந்தங்களை இழந்து, ஆறுதலுக்கு ஆள் இன்றி, பசிக்கு யாசகம் கேட்கும் முதியவர்களிடம், “காசு என்ன மரத்திலேயா காய்க்கிறது?” என்ற அமில வார்த்தைகளை வீசிச் செல்பவர்கள்தான் இங்கு அதிகம்.

 

தங்களை வளர்த்து ஆளாக்கியவர்கள் வயதான காலத்தில் என்ன ஆனார்கள் என்று கூடத் தேடாத பிள்ளைகளின் எண்ணிக்கை இன்று அதிகரித்து வருகிறது. பொருளாதார முன்னேற்றத்தை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு ஓடும் மனிதர்கள், உறவுகளின் மதிப்பை உணர்வதில்லை.

​மரணத்திலும் தொடரும் அனாதை

 

சாபம்:

​ஆதரவற்றவர்கள் உடல்நிலை சரியில்லாமல் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டால் ஓடோடி வந்து பார்க்க யாரும் இருப்பதில்லை. அவர்கள் பொது இடங்களில் இறந்து கிடந்தால், “அவர் இறந்துவிட்டார்” என்று சாதாரணமாகக் கடந்து போகிறார்களே தவிர, யாரும் தடுத்து நிற்பதில்லை.

 

​”பணமில்லாத ஒருவனை இந்த உலகம் அனாதை என்று சொல்வதில்லை. ஆனால், சுற்றிலும் கோடிக்கணக்கான மனிதர்கள் இருந்தும், தனக்கென ஒரு உறவு இல்லாதவனை இந்தச் சமூகம் ‘அனாதை’ என்று முத்திரை குத்துவதுதான் பெரும் கொடுமை. காணாமல் போகும் இந்த உறவுகள் கலாச்சாரம் மாற வேண்டும்” என்கிறார் விஜயகுமார்.

​பல வருடங்களாக ஆதரவற்றவர்களுக்கு உணவும் உடையும் வழங்கி வருவதோடு, மரணித்த பின் அவர்களின் உடலுக்கு இறுதி மரியாதையுடன் நல்லடக்கம் செய்து வரும் விஜயகுமாரின் இந்தச் சேவை, மனிதநேயம் இன்னும் மரணிக்கவில்லை என்பதை உணர்த்துகிறது.

 

​#மனிதநேயம் #உறவுகள் #திருச்சி #அமிர்தம்அறக்கட்டளை #சமூகசேவை #முதியோர்நலன் #Humanity #Trichy #SocialService #RelationshipValues #SaveRelationships #HumanValues