பெயரும் விலாசமும் தெரியாத மனிதர்களின் இறுதி பயணம்: சமூகச் செயற்பாட்டாளர் விஜயகுமாரின் கண்ணியமான நல்லடக்கப் பணி!

பெயரும் விலாசமும் தெரியாத மனிதர்களின் இறுதி பயணம்: சமூகச் செயற்பாட்டாளர் விஜயகுமாரின் கண்ணியமான நல்லடக்கப் பணி!

​

“பிறக்கும் போது அனைவருக்கும் ஒரு பெயர் உண்டு; இறக்கும் போது அனைவருக்கும் ஒரு மரியாதை இருக்க வேண்டும்” – இதுவே மனிதநேயத்தின் உயர்ந்த தத்துவம்.

​வாழ்க்கைப் பயணத்தில் பலருக்குக் குடும்பம், உறவுகள், நண்பர்கள் எனப் பலரும் இருக்கிறார்கள். ஆனால் காலத்தின் கொடுமையாலும், வறுமையின் வலியாலும், மனநலப் பாதிப்பாலும், முதுமையின் இயலாமையாலும், சமூகப் புறக்கணிப்பாலும் ஆயிரக்கணக்கானோர் தெருக்களில் தனிமையாக வாழ்கிறார்கள். அவர்களில் சிலர், மருத்துவமனை வாசல்களில், பேருந்து மற்றும் இரயில் நிலையங்களில், நடைபாதைகளில், யாருமற்ற ஒரு மூலையில் உயிரை விடுகின்றனர்.

​அவர்களுக்கு அழுவதற்கு உறவுகள் இல்லை; உடலைத் தாங்கிச் செல்ல தோள்கள் இல்லை. இறுதியாக ஒரு கைப்பிடி மண்ணைத் தூவவும் யாருமில்லை. அவர்களின் உடலைச் சுற்றி நிற்பது அமைதியும், தனிமையும், மௌனமும் மட்டுமே.

​மௌனத்தைக் கலைக்கும் மனிதநேயம்

​காவலர்கள் முன்னிலையில் யாருக்கும் சொந்தமில்லாமல் உயிரிழந்த, பெயர் மற்றும் விலாசம் தெரியாத ஆதரவற்ற மனிதர்களுக்கு, ஒரு மகனாகவும், ஒரு சகோதரராகவும், ஒரு உறவினராகவும் இருந்து அவர்களின் இறுதி மரியாதையை நிறைவேற்றி வருகிறார் சமூகச் செயற்பாட்டாளரும் யோகா ஆசிரியருமான பெ. விஜயகுமார்.

​காவல்துறை மற்றும் அரசு மருத்துவமனைகளின் சட்டநடைமுறைகள் நிறைவடைந்த பின், யாரும் உரிமை கோராத உடல்களை அவர் சுமையாகப் பார்ப்பதில்லை; மாறாக, மதிப்புமிக்க மனிதர்களாகவே பார்க்கிறார். அந்த உடல்களை மரியாதையுடன் ஏந்தி, மத மற்றும் சாதி வேறுபாடின்றி, மனிதனுக்குரிய கண்ணியத்துடன் இறுதி நல்லடக்கம் செய்து வருகிறார்.

​”மனிதனை நேசிப்பது அவன் உயிரோடு இருக்கும் வரை மட்டுமல்ல; உயிரற்ற பிறகும் அவனது கண்ணியத்தைப் பாதுகாப்பதே உண்மையான மனிதநேயம்.”

​சமூகத்தின் மனச்சாட்சிக்கு ஒரு கேள்வி

​அவரது கைகளால் மண்ணில் ஒப்படைக்கப்படும் ஒவ்வொரு உடலும், சமூகத்தின் மனச்சாட்சியிடம் ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: “வாழ்ந்தபோது இவர்களை நாம் ஏன் மறந்தோம்?”

​இது வெறும் ஒரு நல்லடக்கச் சேவை மட்டுமல்ல; மனிதநேயத்தின் மறுபிறப்பாகும். பலர் உயிருள்ளவர்களுக்கு உதவுகின்றனர். ஆனால், உயிரற்ற உடலுக்குக் கூட மனித மரியாதை வழங்க முன்வருபவர்கள் மிகச் சிலரே. அந்த அரிய மனிதர்களின் வரிசையில் முதன்மையாக நிற்கிறார் விஜயகுமார்.

​ஒரு பெயர் தெரியாத உடலின் அருகே நின்று அவர் அமைதியாகத் தலைவணங்கும் அந்த நொடி, அவர் ஒரு சமூகச் செயற்பாட்டாளர் மட்டுமல்ல; இறந்த மனிதனின் கடைசி உறவினராக மாறுகிறார்.

​நாகரிகத்தின் அடையாளம்

​”ஒரு மனிதன் எப்படி வாழ்ந்தான் என்பது அவனது வரலாறு; ஆனால் ஒரு சமூகம் இறந்த மனிதனை எப்படிக் கண்ணியப்படுத்துகிறது என்பதே அந்த சமூகத்தின் நாகரிகம்.” உறவுகள் கைவிட்ட இடத்தில், மனிதநேயம் கை கொடுக்கிறது என்பதைத் தனது செயலால் நிரூபித்து, அந்த சமூக நாகரிகத்தை இன்று உயிரோடு வைத்திருக்கிறார் விஜயகுமார். இவரது சேவை, ஆயிரக்கணக்கான ஆதரவற்றோரின் இறுதி பயணத்திற்குப் பேரொளியாக அமைந்துள்ளது.

​#Humanity #SocialService #RestInPeace #DignityInDeath #HumanRight #Compassion #SocialActivist #Vijayakumar #SupportDestitute #TamilNews